Sinds acht jaar ben ik getrouwd met een Nederlandse man. Toen ik tegen het einde van 1996 sinds lange tijd weer terug ging, ontdekte ik, naast veel andere dingen, de verpletterende schoonheid en het al even verpletterende geweld van mijn land.
Op mijn negende migreerde ik met mijn moeder en zusje naar Nederland. Met mijn inzet voor Elk Leven Telt wil ik Colombianen in Nederland blijven betrekken bij ons land en motiveren onze ervaringen en kansen hier, te gebruiken om de ontwikkeling daar te ondersteunen. Ook werk ik graag aan een meer reële beeldvorming over Colombia, met al haar mooie en minder mooie kanten. Het vergroten van de solidariteit voor de mensen in Colombia onder het Nederlandse publiek is voor mij een belangrijk doel.
In 2004 ben ik onder de vlag van Pax Christi uitgezonden naar een dorpje in de buurt van Medellín in het departement Antioquia. Samen met vijf anderen heb ik een maand met jongeren opgetrokken die zelf vredesprojecten hadden opgezet.
In 2005 heb ik een half jaar gewerkt als vrijwilligster in een tehuis voor straatkinderen in Manta, een klein plaatsje aan de kust van Ecuador. De meeste kinderen hadden jaren op straat gewoond en waren mishandeld en misbruikt. Wat me opviel was hun grote gebrek aan warmte en liefde maar ondanks dat hadden ze vaak een enthousiaste en vrolijke levenshouding. Wij als vrijwilligers wilden ze hoop op een goede toekomst geven.